IN STORE in your country:
Makedonija   Slovenija   Hrvatska   Srbija   BiH  
Povratak na pocetnu stranu  
  Македонија Среда, 18.07.2018 || Добивката на „Плантаже“ изнесува 2,4 милиони евра  |  „Ошан“ воведе гласовен четбот за вино и храна  |  Нова франшизна продавница „Шпар партнер“  |  Специјално пиво по повод средбата Трамп-Путин  |  Доделени првите грантови за домашни компании  |  „Карлсберг“ отвора нова пиварница  |  Кинези ќе градат индустриски парк за овошје и зеленчук  |  Нов ИнфоЛогистички центар во Љубљана  |  „Велпро“ ќе ги поддржува малите трговци  |  Белград стана побогат за уште еден dm  |  Резултатите на „Пепсико“ се подобри од очекуваните  |  Кратошија меѓу најдобрите вина на британскиот пазар   |  „Интермарше“ за постари лица  |  Повисоки трошоци за живот и малопродажни цени во јуни  |  „Бимилк“ подари ново место за спорт и рекреација  |  „Унилевер“ го купи бугарскиот бренд сладоледи Denny  |  „Нилсен“ именуваше нов раководител за Јадранскиот Регион  |  „Макпрогрес“ на „Summer Fancy Food Show“  |  „Перно Рикар“ ќе дистрибуира безалкохолен џин  |  Продажба на алкохолни пијалаци во секое време  |   ||
   

Жан-Жак Ванденхид: Брендот како луксуз

20.06.2013
Регионално интервју
 
Жан-Жак Ванденхид, светски консултант во „Нилсен Компани"
 
Брендот како луксуз
 
Еден од говорниците на неодамна одржаната 18-та Словенечка маркетиншка конференција под називот „Маркетинг со храброст: Напред!" беше и Жан-Жак Ванденхид, еден од водечките аналитичари за трговија во светот. Оваа пригода ја искористивме да поразговараме со него за промените на пазарите на стока за широка потрошувачка и за навиките на потрошувачите. 

Кажете ни нешто за индексот на доверба на потрошувачите.
Гледано глобално, индексот на доверба на потрошувачите е прилично конзистентен. Постојат многу мерки што се спроведуваат на локално ниво, со локални методологии и локален пристап, поради што сакавме да развиеме метод споредлив за сите држави. Така се разви нов вид на истражувања, што на почетокот ги спроведувавме двапати годишно, но кога настапи кризата (тука мислам на финансиската криза), истражувањата почнавме да ги правиме квартално, односно четири пати годишно. Не сме присутни на сите пазари. Во нашиот систем има вкупно 58 држави. Засега, Словенија не е дел од тој систем. Хрватска почнавме да ја следиме пред неколку години и бевме шокирани од добиените податоци, колку тие всушност се ниско позиционирани. Дотогаш Хрватска не ја третиравме како проблематична држава, но бројките почнаа да испливуваат на површина, па докажаа дека е проблематична земја. До ова довела состојбата на свеста на потрошувачите, кои се многу песимистични. Ги прашав колегите од каде тој песимизам. Она што почнав да го сфаќам е дека кога испраќаме порака до потрошувачот, тој реагира како огледало на сè што чул. И тоа вклучува сè, не само медиумите. Секако дека медиумите, особено телевизијата имаат значајна улога во тоа, но тука се и политичарите, како и менаџерите на компаниите. На пример, ако вашиот шеф нешто ви каже, тоа влијае на начинот на вашето размислување. Сите овие елементи го создаваат опкружувањето и одговорот на потрошувачите. Мојот приод е следен: го мериме нивото на страв. Колку е стравот колективен, не знаеме. 

Што точно подразбирате под страв?
Страв од иднината. Од иста причина купуваме осигурување за автомобил. Поради тоа што ни е страв дека доколку доживееме несреќа, тоа многу ќе нè чини. Осигурувањето сме обврзни да го плаќаме, но основната мотивација што го имаме е да го елиминираме стравот. Она што забележувам е дека нашите квартални анализи бележат високо ниво на страв во многу општества. Тој се вовлекол релативно полека и ќе треба подолго време за да се искорени. Мојата порака до компаниите е да не ја влошуваат ситуацијата. Додека играте под одредени правила, наместо да ги ослободите потрошувачите од стравот, вие само ќе им го зголемите. Како креатори на мислењето, трговците и брендовите мораат да преземат акција и да им порачаат на потрошувачите дека можат да им веруваат. Мораат да кажат: Можете да ни верувате. Со нас ќе добиете добар производ и вредност за сите пари. Нема да биде најефтин, но можеме да оствариме добра врска ако ни верувате и повторно се вратите да го купите. Мислам дека трговците малку избрзано реагираат на краткорочни промени. На одреден начин тие се виновни што наместо да го намалат нивото на страв, го интензивираат. И тоа преку начинот на кој зборуваат, комуницираат и преку агресивноста во промоциите. Наместо да ја олеснат болката, тие ја влошуваат. Потрошувачите реагираат на таквата ситуација, и поради тоа нема пораст. Едноставно, морате да бидете внимателни. Не сум од оние луѓе што велат дека нема криза – тоа не е точно. Постојат некои луѓе што се погодени од неа, но тоа постојано се случува. Во секое општество постојат 15% од популацијата (и тој број постојано варира) што се постојано во тешка финансиска ситуација. Причината за тоа е што ако многу трошат, лошо инвестираат или ја изгубат работата, тие луѓе веднаш паѓаат во стресни ситуации. Оваа група луѓе реално постои и не можеме тоа да го негираме, но исто така не можеме да кажеме дека сите луѓе имаат проблеми. Луѓето со најмала купувачка моќ имаат тенденција да бидат најголеми љубители на брендови.   
 
Како го толкувате феноменот на Балканот и во Источна Европа што луѓето со најниски примања купуваат брендирани работи?
За нив, таквите работи претставуваат луксуз. Тие не се прашуваат дали да купат нова чанта или да го променат автомобилот. Кај нив станува збор за гол опстанок. И ако вам купувачката моќ ви е ограничена, единствената можност за вас е купување на брендови. Тие мислат зошто, покрај сите проблеми што ги имаат, да се задоволат со евтини производи. Луѓето што купуваат приватни трговски марки се генерално големи семејства со многу деца, луѓе со повисоки примања и повисоко образование. 
 
Според Вас, кои се пресудните влијанија врз купувачката моќ на граѓаните во време на криза?
Понекогаш мораме да гледаме логички на работите, но не постои логика на поврзаноста на слабата купувачка моќ и купувањето приватни трговски марки. Слично е и кога говориме за влијанието на макроекономските индикатори. Кога станува збор за индивидуална категорија, секако дека може да се најде некоја поврзаност, но кога го набљудуваме целиот сектор на стока за широка потрошувачка, наоѓам многу слаба корелација. Тука се наидува на несогласности и оттука доаѓа проблемот. Ако набљудувам индивидуална категорија или индивидуален пазар наидувам на некои логичности што делуваат. Да ја земеме Словенија за пример. Уделот на дисконтери во последните две години расте, што значи постои корелација. Но, ако ја погледнеме Грција или Португалија, уделот на дисконтери на овие пазари не расте. Поради тоа и понатаму сум уверен дека меѓузависноста на макроекономските индикатори и купувачката моќ е слаба. Мојата работа е да согледувам повеќе примери, а не само еден. 

Повеќе прочитајте во електронското и печатеното издание на InStore бр.8


 
 
 
 
back to top